فناوری اطلاعات پیام نور گناوه

خدا فرمود : خودت باید آنها را رها کنی .

از او درخواست کردم فرزند معلولم را شفا دهد .

فرمود : لازم نیست، روحش سالم است ؛ جسم هم که موقت است .

از او خواستم لااقل به من صبر عطا کند .

فرمود : صبر ، حاصل سختی و رنج است . عطا کردنی نیست ، آموختنی است.

گفتم : مرا خوشبخت کن .

فرمود : نعمت از من خوشبخت شدن از تو.

از او خواستم مرا گرفتار درد و عذاب نکند.

فرمود: رنج از دلبستگی های دنیایی جدا و به من نزدیکتر می کند .

از او خواستم روحم را رشد دهد .

فرمود: نه تو خودت باید رشد کنی. من فقط شاخ و برگ اضافی ات را هرس می کنم تا بارور شوی .

از خدا خواستم کاری کند که از زندگی لذت کامل ببرم .

فرمود : برای این کار من به تو زندگی داده ام .

از خدا خواستم کمکم کند همان قدر که او مرا دوست دارد، من هم دیگران را دوست بدارم .

خدا فرمود : آها ، بالاخره اصل مطلب دستگیرت شد .