شاید آن روز که سهراب نوشت:
تا شقایق هست زندگی باید کرد
خبری از دل پر درد گل یاس نداشت
باید اینجور نوشت:
هر گلی هم باشی چه شقایق چه پیچک و یاس زندگی اجبار است .........
××××××××××××××××××××
من دلم می خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست...
بر درش برگ گلی می کوبم...
روی آن با قلم سبز بهار می نویسم:
ای یار خانه ی دوستی ما اینجاست
تا که دیگر نپرسد سهراب خانه ی دوست کجاست؟
××××××××××××××××××××
سهراب گفتی چشمها را باید شست
شستم ولی............
گفتی زیر باران باید رفت
رفتم ولی................

گفتی جور دیگر باید دید
دیدم ولی...............
ولی آن نه چشمهای خیس و شسته ام را نه نگاه دیگرم را
هیچکدام را ندید
فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت:
" دیوانه باران ندیده "

---